یه مدت زیاد به عدالت خدا فکر میکردم تا اینکه واسم حل شد. یادمه تو کتاب معارف دبیرستان میخوندیم کسایی که به هر دلیلی توی این دنیا ظلمی بهشون بشه اون دنیا جبران میشه واسشون. حتی مثال زده بود که اگر کسی استعداد و هوش خوبی داشته باشه اما محیط زندگی بهش مجال پرورش و شکوفایی نده اون طرف واسش جبران میشه.
اما چیزی که من با دودوتا چهارتای خودم بهش رسیدم اینه که زندگی دنیویمونم سراسر عدالته و همینجا هم واسه خودش قیامت کوچیکیه که هم جواب کاراتو میگیری هم عدالتش برقراره. اگر عاقبت هر کسی رو در نظر بگیری و بر حسب دارایی های مادی و معنوی هر کس بهش امتیاز بدی میتونی به میانگین نزدیکی برسی!
برچسب:
نویسنده: یلدا هاشمی